Fietsvakantie 2007 van Bergen naar Boedapest

 

Inleiding

 

Na onze fijne lange fietsvakanties van de afgelopen jaren (Harwich-Newcastle (2003), Groene weg naar de Middellandse Zee (2005) en Venetië (2006) ) hadden we gezamenlijk besloten om de Limesroute te volgen tot Boedapest. De Limes is de noordgrens van het oude Romeinse Rijke en loopt van Katwijk naar de Zwarte Zee.

 

We hebben gebruik gemaakt van de eerste 2 delen van de Limes fietsroute gidsen van de FietskaartInformatieStichting. Het fietsen op basis van dit soort gidsen heeft toch enorme voordelen t.o.v. het zelf uitpuzzelen van een route. De route is goed doordacht, veilig, uitstekend beschreven en het scheelt van te voren ook heel veel uitzoektijd en tijdens het fietsen hoef je niet op elk kruispunt te stoppen.

Als voorbereiding van deze fietsvakantie zijn we met de kinderen naar het Archeon in Alphen aan de Rijn geweest. Hier krijg je heel leuk beeld van de geschiedenis van Nederland waarin het Romeinse rijk een toonaangevende plaats krijgt.

Onze oudste dochter van 17 (Yentl) ging deze keer niet meer mee en ging fijn met vrienden haar eigen vakantie vieren.

Dit jaar hadden we 1 oude randonneur (Giant Expedition) die duur opgeknapt zou moeten worden vervangen door een overjarige World Traveller van Koga. Onze jongste dochter (8 jaar) ging voor het laatst mee op de aanhangfiets en zal een volgende keer zelf gaan fietsen.

Verder hadden we geïnvesteerd in gekleurde bagage rolzakken voor de matjes en de tenten. Dat is ons erg goed bevallen.

Voor de terugreis hebben we gebruik gemaakt van het vliegtuig via SkyEurope. We hadden een low-budget kunnen boeken met fietsreservering. Als fietsbescherming hadden we fietshoezen via de Fietsvakantiewinkel besteld.

Net als vorig jaar hebben we weer voor het Liliane Fonds gefietst.

Klik hier voor route in Google Earth


Nederland

 

 

 

We zijn vertrokken op 13 juli 2007, uitgezwaaid door de buren. Het was goed fietsweer. Via de Hembrug pont naar Amsterdam gefietst en onze eerste overnachting was op camping, dezelfde als vorig jaar, bij het vliegveld van Hilversum. De plek waar we stonden stonk echter heel erg naar hondenpoep.

 

 

Romeo had slecht geslapen en was de volgende ochtend erg moe. We volgden onze route verder langs de Utrechtse heuvelrug met onderweg een kudde schapen waar we ons doorheen moetsen manouvreren, via Zeist, Doorn, Amerongen en bij Elst de Rijn over. Daar konden we aanhaken op de routegids. Vervolgens doorgefietst richting Nijmegen en aan de Waal een camping genomen.

De volgende dag over de brug bij Nijmegen naar Ooij. Prachtige omgeving. Bij Millingen aan de Rijn zijn we grens over gegaan. Via Kleve en het bekende Kalkar zijn we doorgefietst tot Xanten, waar heel veel van het Romeinse verleden is te zien. Daar een camping genomen enkele kilometers buiten Xanten, waar we aan de andere kant van de weg op een veldje moesten staan. Veel geluidsoverlast gehad van een groep dronken jongeren.

 

Xanten

 

Duitsland


De volgende dag was het erg heet en we fietsten richting de grote Duitse steden aan de Rijn. De fietsroute was echter uitstekend aangegeven en je hebt het niet of nauwelijks door dat je door zulke grote steden fietst. We fietsten via Rheinberg eerst naar Moers, waar we langs de Rijn kwam te fietsen, vervolgens via Rheinhausen naar Neuss, met aan de andere kant van de Rijn Düsseldorf. We namen een dure camping net voor Neuss, liggend naast een groot gemeentelijk zwembad. Dat was op deze warme dag wel heel lekker. Op de camping was een stel die zijn tentstokken was vergeten en gebruik probeerde te maken van takken. Dat was een groot drama, zeker toen het begon te regenen.

 

We fietsten de volgende dag via een brug over de Rijn naar Dusseldorf. Prachtig uitzicht op deze grote stad. Vervolgens via een relatief rustige route door Dusseldorf gegaan en daarna de Rijn weer over en heel eenvoudig door gefietst tot het centrum van Köln en daar voor de bekende Dom een terrasje genomen.

 

 

Iets ten zuiden van Köln in Berger een mooie camping met prachtige ligging aan de Rijn genomen.

Remagen was ons volgende doel. Daar waren we vorig jaar ook uitgekomen op de route naar Venetië. De camping ligt naast een heel mooi zwembad, waar we die middag nog lange tijd gebruik van hebben kunnen maken.

De volgende dag begon met mooi weer, maar al snel ging het regenen. Via Koblenz en Boppard kwamen we uit op de camping in St Goar met uitzicht op de Lorely.

Vorig jaar hadden we ook op deze camping gestaan en we verbaasden ons over het feit dat het campinggebouw nog steeds in de steigers stond. Dit zou de laatste camping aan de Rijn worden, want de volgende dag zijn we via Bingen en Geisenheim, slecht modderig parcours, naar Mainz gereden.

Daar zijn we de Rijn overgestoken en de Main gevolgd. In Eddersheim hebben we een klein pensionnetje genomen, waarbij we ons helaas vergiste in de prijs. Die was per persoon i.p.v. per kamer. Vervolgens de Main verder gevolgd. Deze rivier is veel rustiger dan de Rijn.

 

Via het Frankfurter Stadtwald kwamen we in het centrum van Frankfurt aan. Een imposante stad welke via een fietspad met veel biertenten aan de Mainz goed te doorkruizen valt. Het is een erg stedelijk gebied.

 

Op een doorreiscamping voor Aschaffenburg overnacht met veel regen en onweer.

 

De volgende dag ontbeten bij MacDonalds en verder gefietst langs de Main via Obernburg en Wörth naar Miltenberg. Daarna de Main verlaten en het dal van de Erfa gevolgd. In Eichenbühl, waar een braderie was, een camping genomen zonder een beheerder met een heel kleine plek voor tenten.

De volgende dag moesten we een behoorlijke klim afleggen tot Hardheim. Daarna gefietst tot het dal van de Tauber. Het was een lange dag i.v.m. de weinige campings onderweg. Uiteindelijk een camping genomen 5 klimkilometers vanaf Creglingen. Het regende en onweerde, de winkel en het restaurant waren gesloten. Toen maar onder een afdakje onze reservemaaltijd verorberd.

De volgende dag begon fris. Het dal van de Tauber werd steeds smaller en bochtiger. We fietsten langs de prachtig hooggelegen stad Rothenburg en verlieten daarna de Tauber en klommen naar het natuurpark Frankenhöhe, waar de waterscheiding tussen de Rijn en Donau ligt. Vervolgens kwamen we in het dal van de Altmühl. Het begon vreselijk donker te worden en het waaide erg hard. De zijwind maakte het fietsen bijan onmogelijk en besloten in Herrieden een hotel te nemen. Dat hadden meer mensen bedacht. Na veel mislukte pogingen kregen we het advies het een paar kilometer verderop bij een Landgasthof Birkel te proberen. Dat was een uitstekend advies.

Anna was de volgende dag jarig. Fiets behangen met slingers en weer op pad. De wind was nog steeds erg sterk, maar vaak ten gunste van ons. Bij de Almühlsee van de route afgeweken rechtsreeks door het dal van de Altmühl naar Treuchtlingen gefietst. Vervolgens werd de Altmühl veel bochtiger en kwamen we via Pappenheid op de camping in Dollstein. Het Altmühl dal is echt een aanrader voor fietsers.

We hadden een onrustige nacht door treinen en heel veel kerkklokken die om het kwartier sloegen. Via het mooie universiteitsstadje Eichstätt volgden we de Altmühl verder naar Kipfenberg en Kinding waar we overnachtten in Pfraundorf op een leuke camping bij een meer.

We kwamen daarna steeds meer op grindpaden te fietsen. De Altmühl gaat bij Dietfort over in het Main-Donau kanaal. Vanaf Kelheim volgen we de Donau en overnachtten op een camping in Regensburg. Dit is ook het eind van het eerste deel van de Limesroute.

 

In Regensburg staken we de Donau over de oudste stenen brug van Duitsland. De route volgt de loop van de Donau. Vaak had je geen zicht op de Donau omdat je beneden aan een dijk fietste. Veel fietspaden waren van grijs gravel. Dat maakte het fietsen soms best wel zwaar. In Straubing gekampeerd op een stadscamping. ’s Nachts sloeg een eenzame kampeerder geheel door en gooide al zijn spullen naar buiten.

De volgende dag weer verder langs de Donau. Het werd een lange dag met weinig zicht op de Donau. Een keer met z’n allen tegen elkaar aangereden en 500 meter verderop viel Romeo van de dijk naar beneden. Gelukkig mankeerde hij helemaal niets. In Irring overnacht op een camping waar de campingeigenaar een eigen kapel had gebouwd ter nagedachtenis aan zijn overleden moeder. Het was een lange dag geweest (90 kilometer). Tijd voor onze eerste rustdag. Veel meer rustdagen pasten niet goed in het schema om op tijd in Boedapest aan te komen. ’s Nachts veel regen gehad en het was koud geweest. We hadden ons die dag goed vermaakt (zwemmen , spelen in een riviertje, etc.).

De volgende dag stond weer in het teken van fietsen. Emiel was jarig. We reden door Passau waar veel bussen stonden voor fietsers die Passau-Wenen op de fiets doen. De Donau was nu steeds volledig in beeld en de route werd steeds mooier. We passeerden de grens met Oostenrijk.

 

Oostenrijk

We hebben 16 dagen in Duitsland gefietst.

We kwamen ook veel fietsers tegen. Na een lange dag van bijan 100 kilometer nabij Ottensheim een armoedige camping genomen en ’s avonds in Ottensheim Pizza besteld. Helaas viel de elektriciteit uit en iedereen ging aan de spaghetti.

 

1 augustus, het was ’s nachts koud en vochtig geweest. Via Linz verder de Donau gevolgd. Mooie route en veel fietsers gezien. Nabij het plaatsje Grein gekampeerd.

De volgende dag was een warme dag. We gingen verder richting Wenen en gekampeerd bij Rossatz bij een camping aan de Donau. De dag daarna zijn we doorgefietst naar Klosterneuburg een stad die tegen Wenen aan ligt en van waaruit we eenvoudig met het openbaar vervoer Wenen konden bezoeken. Op de camping waren heel veel fietsers. Hier een rustdag genomen om Wenen te bezoeken. Eerst het centrum bezocht met alle prachtige gebouwen en parken en vervolgens naar een hele leuke markt gegaan waar het heel erg druk was.

Vervolgens het prachtige paleis van Schönbrunn bezocht. Echt de moeite waard, ook voor de kinderen.

Na deze rustdag vervolgende we ons fietstocht. Niet door het centrum van Wenen, maar gewoon langs de Donau. Daar moesten we een heel bijzondere wentelbrug voor fietsers nemen om zo aan de andere kant van de Donau uit te komen.

Opvallen waren de grote scharen aan naaktrecreanten waar je gewoon langsfietste. Dat zou je in Nederland niet tegenkomen. Na Wenen kwam er een heel saai stuk richting Bratislava. De camping in Hainburg bestond niet meer, dus moesten we een stuk terug. Dat was een erge tegenvallen.

Slowakije en Hongarije

De volgende dag reden, beter liepen, we de grens over van Slowakije richting Bratislava. We werden nog gecontroleerd door zwaar bewapende militairen.

Bratislava zag er van verre deprimerend uit met grote lelijke blokken aan woontorens.

Echt Oost-Europees. De route door Slowakije was erg saai en het was heet. Vervolgens kwamen we bij de grens van Hongarije.

We volgden een iets afwijkende route en later bleek dat we op een autoweg reden waar we niet mochten fietsen. Toen hebben we maar een afslag genomen en kwamen uiteindelijk op een grind- en zandpad waar we nauwelijks doorheen kwamen. Uiteindelijk een camping genomen in Halszi aan een klein riviertje. Er waren heel veel jongelui. Camping heel eenvoudig. Regelmatig was er geen water beschikbaar.

Erg gezellig en ’s avonds heerlijk Hongaars gegeten (wel erg vet)

Romeo heeft een paar kleine enge visjes gevangen.

De volgende dag verder door in Hongarije. Eerst naar Györ gefietst en daar de weg kwijt geraakt. Locale bewoners konden ons niet helpen, maar gelukkig wel een buschauffeur. Op weg richting Tata. In Komáron kwamen we op een grote camping met toegang tot een kuuroord. Dat was een mooie plek om nog een dagje te blijven en te genieten van het zwembad en de kuurbaden en wat een dikke mensen hebben we gezien.

Na de rustdag zijn we grens van Slowakije overgegaan, afwijkend van de route, en een stuk door het veel rustigere Slowakije gereden. Bij Esztergom kwamen we Hongarije weer binnen.

Daar de Donau gevolgd tot Dömös, waar we een hele goede camping hadden aan de Donau met restaurant en zwembad.

De volgende dag zou onze laatste fietsdag worden. We volgden de Donau verder. Na 20 kilometer met een bootje naar een schiereiland gevaren en daar konden we vrij rustig een heel stuk van het parcours afleggen. Toen we de pont weer namen naar het ‘vaste’ land kregen we te horen dat het erg moeilijk was een hotelletje in Boedapest te vinden, vanwege een internationaal popfestival.

De weg richting Boedapest werd steeds drukken en we besloten net voor Boedapest in Szentendre een hotelletje te nemen. Daar konden we de fietsen goed kwijt en de volgende dag zijn we met het openbaar vervoer Boedapest gaan verkennen.

Prachtige en zeer grote stad die iets weg heeft van Parijs. De vergezichten vanuit Buda, grote imposante gebouwen en de kettingbrug zijn ware trekpleisters.

De eigenaresse van het hotel had voor ons een busje gereserveerd voor vervoer naar de luchthaven. Helaas pasten de fietsen er niet goed in en moesten we extra geld betalen om ook fietsen op de bank te vervoeren. Op de luchthaven aangekomen moesten de trappers van de fiets worden verwijderd.

Dit lukte zeer moeilijk bij de Koga’s en vanwege het lawaai werden we gesommeerd om dat buiten te gaan doen. Uiteindelijk konden we 4 fietsen, 1 aanhangfiets en meer dan 20 tassen inchecken.

De terugreis was binnen 2 uur gepiept ! De heenreis duurde 30 dagen, waarvan 4 rustdagen, en de totale afstand bedroeg 1923 kilometer. Een gemiddelde van 74 kilometer per dag.

 
Google Maps 2007